سیستم تهویه تونل توحید

سیستم تهویه تونل توحید

طراحی سیستم تهویه تونل در 3 مرحله انجام میگیرد:

1) پیش بینی میزان آلایندگی خودروها با توجه به نیاز ترافیکی آینده، که  این امر با مراجعه به آمار موجود آلاینده‌هایی که توسط خودروها تولید میگردد واستاندارد‌های آلایندگی که برای انواع خودروها  که توسط سازمان محیط زیست اعلام می‌گردد و با توجه به نرخ تولید خودرو و اعمال ضریب اطمینان مناسب برای خودروهای که فاقد معاینه فنی هستند قابل محاسبه است.

2) میزان هوای مورد نیاز برای تهویه تونل، تابع پارامترهای متعددی است و با روش‌ها مختلفی محاسبه می‌شود. پارامترهایی مانند: میزان مجاز آلودگی، ضریب اطمینان، مقدار گاز منوکسید کربن، نوع سوخت، تعداد خودروها در یک کیلومتر، شیب تونل، ارتفاع از سطح دریا، دمای محیط، تعداد خودروهای سبک و سنگینی که از تونل در واحد زمان عبور میکنند، و پارامترهای دیگری که در این معادلات مد نظر قرار می‌گیرند.

3) نحوه استقرار و چینش سیستم ‌های تهویه تونل یا جت فن ها:

فاصله بین 2 جت فن که از تقسیم کردن طول تونل بر تعداد جت فن‌ها بدست میاید، در روند تهویه و راندمان جت فنها بسیار مؤثر میباشد، زیرا اگر فاصله بیشتر از حد مناسب باشد، جریان هوایی که به جت فن بعدی میرسد یک جریان معکوس خواهد بود و جت فن بعدی بایستی دوباره آن جریان را در جهت صحیح هدایت کند. این امر موجب اسیب رسیدن به جت فن می‌گردد و اگر جت فن دارای پره باشد جریا‌نهای معکوس باعث چسبیدن آلاینده‌ها به سطح پره‌ها شده و این امر موجب کاهش راندمان جت فن میگردد.

به علت اینکه میزان غلظت آلاینده‌ها در انتهای تونل بیشتر است جت فن‌ های موجود در انتهای تونل باید همواره با بیشترین قدرت خود کار کنند و نتیجتا هزینه تعمیر و نگهداری آن‌ها افزایش می یابد، پس بهتر است این جت فن‌ها از کیفیت و  استحکام بالاتری نسبت به بقیه جت فن‌ها برخوردار باشند. در تونلهای یک طرفه معمولا جت فن ‌های ابتدای تونل در اکثر موارد به علت میزان کم آلاینده ها خاموش می باشند.